10.3°C

partnerzy:

reklama
reklama
1/15

Porównanie ciągników: Claas Axion 960 kontra John Deere 8400R

Napisał  Sie 20, 2019

Zużycie paliwa, siła uciągu, efektywność pracy i wydajność ciągnika rolniczego – to kilka kluczowych cech, które mają wpływ na wybór konkretnego modelu ciągnika rolniczego przez nabywcę, którym najczęściej jest osoba prowadząca gospodarstwo rolne.

Firma Claas Polska postanowiła porównać własny model ciągnika Axion 960 z modelem John Deere 8400R, który na co dzień pracuje w gospodarstwie, w którym przeprowadzono porównanie obu maszyn. Rzetelność przeprowadzonego porównania gwarantuje zaangażowanie do jego przeprowadzenia zewnętrznej firmy audytorskiej TÜV Nord.

Pomiar masy oraz mocy ciągników, ich zczepienie z maszyną towarzyszącą oraz pozostałe elementy porównania przeprowadzono pod koniec kwietnia w okolicach Wałcza (woj. zachodniopomorskie), a głównymi parametrami, które zmierzono było zużycie paliwa i czas pracy.

Jak już wcześniej wspomnieliśmy przedmiotem audytu były ciągniki rolnicze CLAAS AXION 960 oraz John Deere 8400R, a podczas całego porównania obecny był inspektor TUV NORD POLSKA Sp. z o.o. Firma Claas Polska dysponuje listą obecności będącej załącznikiem do opracowania.

W teście udział wziął również kultywator Lemken Karat 9 KA o szerokości roboczej 6 metrów, który na co dzień pracuje w gospodarstwie gdzie został przeprowadzony test, maszyna została wyprodukowana w 2015 roku.

Podstawowe parametry techniczne porównywanych ciągników:
Claas Axion 960
rok produkcji: 2018
moc: 445 KM
ilość cylindrów: 6 
masa własna: 16 745 kg
motogodziny: 539
ogumienie tył: Michelin Axiobib IF 900/60 R42
ogumienie przód: Michelin Axiobib IF 710/60 R34 z przodu.
Skrzynia biegów: bezstopniowa

John Deere 8400R
rok produkcji: 2018
moc: 435 KM
ilość cylindrów: 6 
masa własna: 16 220 kg
motogodziny: 236
ogumienie tył: Michelin Axiobib IF 900/60 R42
ogumienie przód: Michelin Axiobib IF 650/60 R34
Skrzynia biegów: mechaniczna e23 (możliwość sterowania w pełni elektronicznego)

Wyposażenie ciągników jest bezpośrednim wynikiem faktu, iż do testów można było użyć jedynie maszyn dostępnych. Wyposażenie, które wpływa na wyniki testu to zastosowane ogumienie oraz balast ciągnika. Balast ciągnika dobrano w taki sposób aby wyniki pomiarów były porównywalne oraz nie uległy zmianie warunki optymalnej pracy obu ciągników. Ogumienia nie można było zmienić. W związku z powyższym Zamawiający do celów przeprowadzenia porównania, dobrał ciągniki w o najbardziej zbliżonej specyfikacji – podaje TUV Nord Polska w raporcie dotyczącym porównania.

Podczas testu nie był obecny przedstawiciel firmy John Deere – dla zapewnienia możliwości obiektywnej oceny oba ciągniki podczas badań prowadził ten sam operator.

Przed przystąpieniem do prac zweryfikowany został stan techniczny ciągników oraz elementy mające istotny wpływ na pracę, tj. kontrolę stanu technicznego; ogólny przegląd stanu technicznego; sprawdzono kiedy zostały wymienione filtry oraz wydmuchanie chłodnic.

Skontrolowano też elementy mające istotny wpływ, czyli przeprowadzono pomiar masy ciągnika z balastem, ciśnienia powietrza do parametrów zalecanych przez producenta ogumienia, sprawdzono powierzchnię przylegania ogumienia i kontrolę ustawienia nawigacji GPS.

Czynności zostały przeprowadzone przez pracowników firmy CLAAS w dniu poprzedzającym porównanie oraz bezpośrednio przed rozpoczęciem prac.

Maksymalna masa ciągnika przewidziana przez producenta w obu przypadkach wynosi 18 000 kg. Opony założone w ciągniku John Deere były w maksymalnym możliwym rozmiarze jaki jest przewidziany przez producenta.

Do celów przeprowadzenia porównania dobrano maszynę towarzyszącą w oparciu o moc ciągników, która zapewni wykorzystanie pełnych możliwości ciągników oraz podobne warunki pracy. Przyjęto kultuwator LEMKEN Karat, który został wyposażony dodatkowo w system monitorowania pracy dostarczony przez firmę CLAAS.

Ustawienie cięgien to dla ciągnika CLASS 25%, a dla John Deere 28%. Po sczepieniu z ciągnikiem (CLAAS AXION 960), przeprowadzono ogólny przegląd techniczny oraz kontrolę poprawności funkcjonowania systemów hydraulicznych. Stwierdzono poprawne działanie oraz brak jakichkolwiek wycieków oleju na siłownikach, przewodach i złączkach.

Zmiana ciągnika w trakcie pomiarów wiązałaby się z ponownym sprawdzeniem ustawień maszyny towarzyszącej, cięgien ciągnika oraz podłączenia systemu pomiarowego.

Sprawdzenie mocy ciągników odbyło się poprzez podłączenie ciągnika poprzez WOM do specjalistycznej hamowni, zapewnionej przez zewnętrznego dostawcę. Wynikiem pomiarów był wykres przebiegu mocy opracowany dla obu ciągników. Dostawca hamowni zapewnia aktualne świadectwa kalibracji oraz kompetentny personel do realizacji zadania.

Założono przeprowadzenie minimum 2 pomiarów dla każdego z ciągników. Pomiary dla ciągnika John Deere przeprowadzono po uprzednim wejściu w tryb serwisowy, który umożliwił dostęp do pełnej, dostępnej mocy w tym mocy chwilowej.Badanie przeprowadzone według normy DIN70020. Redukcja mocy według normy ISO 3046.

Pomiar mocy maksymalnej wykazał dla ciągnika John Deere 307,2 KW, przy deklarowanej przez producenta mocy 319 KM, natomiast pomiary ciągnika CLAAS wskazały wynik 294,4 KW, przy deklarowane przez producenta mocy 327 KW.

Do celów przeprowadzenia porównania przyjęto dwa pola pomiarowe zlokalizowane w okolicach Wałcza.

Pierwsze pole z w miarę płaskim przebiegiem z niewielkim spadkiem z gruntem rodzimym o znacznym przesuszeniu z suchym piaskiem powodującym poślizg kół, miejscami znaczny.

Drugie pole o zmiennym nachyleniu łącznie z elementami stromych podjazdów. Zlokalizowane przy lesie oraz pobliskim zbiorniku wodnym. Kategoria i wilgotność gruntu o wyższym stopniu niż w przypadku pierwszego pola.

Obszar pomiarowy uniemożliwiał więc pełne wykorzystanie możliwości obu ciągników ze względu na warunki gruntowe.

Tankowanie odbywało się z mobilnej platformy zaopatrzonej w zbiornik oleju napędowego 500 litrów z pompą elektryczną i dystrybutorem oraz pojemniki małej objętości na AdBlue.

Tankowanie odbywało się dwukrotnie, pod korek dystrybutorem na polu, przed i po wykonanym przejeździe całkowitym.

Każdy proces tankowania był dwuetapowy: tankowanie pod kortek, przejazd techniczny około 1 minuty w celu odpowietrzenia zbiornika, dotankowanie pod korek.

Oba ciągniki przejawiały poważne problemy z odpowietrzaniem zbiorników co wydłużało proces tankowania, przy czym w przypadku John Deere problem dotyczył zbiornika paliwa a w przypadku CLAAS zbiornika AdBlue.

Ilość paliwa, jaka została dotankowana po przejeździe całkowitym została przyjęta jako ilość paliwa zużytego do wykonania założonych prac polowych.

W celu minimalizacji wpływu różnorodności pola, przejazdy odbywały się obok siebie. Tzn. pierwszy ciągnik zostawił miejsce na przejazdy dla drugiego ciągnika, a drugi ciągnik wypełniał te przejazdy.

W tym celu pierwszy przejazd odbywał się na tym samym śladzie w celu konfiguracji systeów GPS. Pomimo tego, iż ciągniki reprezentowały różnych producentów, system GPS sprawował się prawidłowo i w/w założenie było możliwe do zrealizowania bez żadnych odstępstw.

Pomimo tego, iż maszyna towarzysząca miała szerokość 6 m, przyjęto szerokość roboczą w obu systemach prowadzenia równoległego 6,5 m. Powodem było uniknięcie różnic w sile pociągowej na całej powierzchni, powodowanych jazdą za innym pojazdem.

Głównym celem pracy zespołu – ciągnik i maszyna – było uzyskanie określonego wyniku pracy na polu. W głównej mierze zależą one od głębokości i prędkości pracy.

Przeprowadzono dwie próby różniące się charakterem pracy zespołu maszyn. Każda zmiana ciągnika wiązała się z ponowną kontrolą ustawień. Dotankowanie poprzedzało rozgrzanie silnika do temperatury roboczej.

Pierwsze pomiary realizowane na polu numer 1 obejmowały zastosowanie takiej samej prędkości dla obu ciągników. Celem pomiaru było określenie zużycia paliwa przy wykonaniu tej samej pracy na takich samych ustawieniach.

Kultywator podczas tego przejazdu pracował na głębokości 27 cm, a stała prędkość obu pojazdów wynosiła 10 km/h. John Deere wykonał zabieg uprawy na 5,312 ha zużywając 9,0922 litrów paliwa na hektar (łącznie 48,298 l), a CLAAS na powierzchni 5,33 ha spalił na hektar 9,6985 litrów paliwa (łącznie 51,16 l). Tutaj zwycięzcą okazał się John Deere, jednak duży wpływ na wyniki mogły mieć trudne warunki atmosferyczne związane z suszą.

Druga próba została przeprowadzona na polu numer 2.

Pierwsze pomiary realizowane na ttym polu obejmowały zastosowanie maksymalnego obciążenia dla obu ciągników, co przełożyło się na ustawienie głębokości pracy kultywatora na 35 cm, a stałą prędkość przejazdu na 14 km/h w trybie w pełni automatycznym. Celem pomiaru było określenie zużycia paliwa oraz czasu realizacji prac polowych realizowanych na takim samym obszarze. Zarówno CLASS jak i John Deere wykonały pracę na areale 4,28 ha.

Tutaj zdecydowanym zwycięzcą okazał się CLAAS AXION, który przy średniej prędkości 11 km/h zużył 56,706 l.

John Deere przy średniej prędkości 10 km/h zużył 78,947 litrów paliwa.

Warto wspomnieć również, że ciśnienie w oponach tylnych w czasie testu w obu ciągnikach wynosiło 1,5 bara, natomiast w ogumieniu przednim było to 1,1 bara, a styk opon z glebą w ciągniku Claas miał powierzchnię większą o 695,53 cm2 niż w ciągniku John Deere.

(rtr) Paweł Pąk / opracowanie na podstawie danych z testów porównawczych przeprowadzonych przez TUV Nord Polska na zlecenie Claas Polska

Najnowsze filmy

Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail

Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail
reklama